ΜΕΘΟΔΟΙ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ

Κριτίδου Θάλεια , Οδοντίατρος

IΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

Οπως ξέρετε όλοι, το κύριο εργαλείο βελονισμού ήταν, και εξακολουθεί να είναι, η βελόνα. Θα αρχίσουμε λοιπόν με μια σύντομη ιστορική ανασκόπηση της εξέλιξης της βελόνας.

Κατά την Παλαιολιθική Εποχή, 500.000 χρόνια πριν, o HOMO ERECTUS (όρθιος άνθρωπος) ήταν φυτοφάγος. Αργότερα, πριν από 35.000 χρόνια, εμφανίστηκε στην γη ο HOMO SAPIEΝS (σοφός άνθρωπος) ο οποίος κυριάρχησε στον πλανήτη μας χρησιμοποιώντας την λογική του. Η ανάγκη της επιβίωσης τον ώθησε να κατασκευάσει διάφορα "εργαλεία" για να επεξεργαστεί την τροφή του και να προασπίσει την ζωή του. Στράφηκε λοιπόν προς στη φύση, η οποία του έδινε την εποχή εκείνη ως πιό πρόχειρα και άφθονα υλικά την πέτρα και το ξύλο. Το ξύλο όμως, είναι ένα υλικό που δεν αντέχει στο χρόνο, εν αντιθέσει προς την πέτρα. Ετσι, οι μαρτυρίες του μακρυνού αυτού παρελθόντος αφορούν τα λίθινα εργαλεία.

Η πέτρα όμως, δεν παύει να είναι ένα εύθραυστο υλικό, και κατά την διαδικασία της κατεργασίας των λίθινων εργαλείων αποσπόνταν οξύαιχμα θραύσματα, παρασχίδες τα οποία τύχαινε να προκαλούν πολλές φορές μικροτραυματισμούς στον άνθρωπο. Αυτοί οι τυχαίοι τραυματισμοί δεν περνούσαν απαρατήρητοι διότι σίγουρα συνοδεύονταν από κάποιο πόνο ή κάποια μικρή αιμορραγία.

Η επίσημη λοιπόν ιστορική άποψη, είναι ότι ο πρωτάνθρωπος παρατήρησε ότι τυχαία τρυπήματα σε διάφορα σημεία του σώματος του, θεράπευαν κάποιο πόνο ή πρόβλημα σε κάποιο άλλο σημείο του σώματός του. Αρχισε λοιπόν, να μιμείται το τυχαίο και να κατασκευάζει ο ίδιος τέτοια οξύαιχμα λίθινα εργαλεία τα οποία αποτέλεσαν τις αρχέγονες θεραπευτικές βελόνες.

Αυτές οι πέτρινες βελόνες ονομάζονται "Bian". Ηταν δε, πέτρες σφαιρικές ή οβάλ κατά το ένα άκρο τους για να μπορούν να κρατιούνται, ενώ το άλλο άκρο τους κατέληγε σε πυραμοειδώς οξύαιχμη ακμή, για να μπορεί να τρυπάει το σώμα. Το 1963 ανασκάφθηκε στην Μογγολία ένα τέτοιο "Bian" του οποίου η ηλικία εκτιμήθηκε σε 10.000 - 4.000 χρόνια, είναι δε 4,5 cm μήκους. Άλλωστε, και στην Β.Κίνα έχει ανασκαφθεί ένας βράχος όπου είναι λαξευμένη μια μυθική μορφή μισό πουλί, μισός άνθρωπος, η οποία κρατάει ένα τέτοιο "Bian", έτοιμη να θεραπεύσει έναν ασθενή.

Εχουμε επίσης, και γραπτές αναφορές σε διάφορα αρχαία βιβλία. Στο γεωγραφικό βιβλίο " SHAN - HAI - JIN" (κλασσική πραγματεία για βουνά και θάλασσες γραμμένο πριν 2.000 χρόνια) αναφέρεται ότι τα βουνά "Κάου" περιέχουν νεφρίτη κατάλληλο για κατασκευή λιθοβελονών. Στο βιβλίο "SHUO - WEN - CHIC - CHI" (αναλυτικό λεξικό χαρακτήρων 206 π.Χ. - 220 μ.Χ) περιγράφεται και η χρήση τους.
Ετσι λοιπόν, πιστεύεται επίσημα ότι οι πρώτες βελόνες ήταν λίθινες. Αργότερα, χρησιμοποίηθηκαν και άλλα υλικά, όπως κόκκαλα ψαριών, Βaboo, κεραμικό και πορσελάνη καθώς η τέχνη του πηλού και της πορσελάνης αναπτύχθηκε πολύ νωρίς στην Κίνα.

Στην επόμενη φάση εξέλιξης του ανθρώπινου πολιτισμού, όταν δαμάστηκε το μέταλλο και ανακαλύφθηκε ο χαλκός (Cu), άρχισαν να κατασκευάζουν βελόνες από χαλκό και ορείχαλκο (Cu και κασσίτερος). Έχουν βρεθεί σε ανασκαφές και τέτοιες βελόνες.

Στην δυναστεία των ΗΑΝ (2000 χρόνια πριν), εμφανίστηκαν οι χρυσές και ασημένιες βελόνες οι οποίες, σημειωτέον, εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται μέχρι και σήμερα. (Με τις χρυσές κάνουμε τόνωση, ενώ με τις ασημένιες διασπορά, όπως θα σας περιγράψω εν συνεχεία). Επειδή όμως το κόστος παρασκευής των χρυσών βελόνων ήταν υψηλό, δεν διαδόθηκε ευρέως η χρήση τους. Περιορίστηκε μόνο στις αυτοκρατορικές αυλές.

Ετσι οι άνθρωποι στράφηκαν προς ένα άλλο φθηνότερο μέταλλο τον σίδηρο (Fe). Αλλά, οι σιδερένιες βελόνες είχαν πολλά μειονεκτήματα, όπως το εύκολο σπάσιμο και την πρόκληση φλεγμονής. Μάλιστα τις γαλβάνιζαν και τις έβραζαν με βότανα για καλύτερα αποτελέσματα.

Αμέσως μετά, φθάνουμε στην ανακάλυψη του ανοξείδωτου χάλυβα. Οπότε, οι ανοξείδωτες βελόνες κάνουν την εμφάνιση τους στην σκηνή της βελονιστικής έξελιξης και παραμένουν μέχρι και σήμερα οι κύριες βελόνες βελονισμού διότι παρουσιάζουν πολλά πλεονεκτήματα.
1. Είναι σκληρές, με αποτέλεσμα να τρυπούν εύκολα το δέρμα.
2. Είναι ευλύγιστες, δεν σπάζουν.
3. Αντέχουν σε υψηλές θερμοκρασίες και μπορούν να αποστειρώνονται.
Η εξέλιξη της βελόνας, δηλαδή, παρακολούθησε την εξέλιξη του μετάλλου.

Από αρχαία ευρήματα όμως, φαίνεται ότι η ανακάλυψη του βελονισμού δεν περιορίστηκε μόνο στην Κίνα. Παρόμοιες ανακαλύψεις και παρατηρήσεις έγιναν και σε άλλες χώρες του κόσμου.
* Στην Αίγυπτο π.χ. βρέθηκε ο πάπυρος EMBERS (γραμμένος το 1550 Π.Χ.) στον οποίο γίνεται αναφορά σε θεραπείες με βελονισμό.
* Στην Βραζιλία υπάρχει μια φυλή που χρησιμοποιεί βέλη για να τρυπά διάφορα σημεία του σώματος με θεραπευτικούς σκοπούς.
* Στην Αραβία καίνε ένα σημείο στο αυτί για θεραπεία της ισχυαλγίας.
* Στον Μεσαίωνα χρησιμοποιούσαν ζεστό μεταλλικό καθετήρα για θερμοκαυτηριάσεις στις φλαιγμαίνουσες περιοχές, κάτι ανάλογο με τον βελονισμό.
* Οι Εσκιμώοι ξύνουν το δέρμα τους με κοφτερές πέτρες, επίσης για θεραπευτικούς σκοπούς.

Βλέπουμε λοιπόν, ότι στα παλαιότερα χρόνια υπήρχε πιθανόν μια πανανθρώπινη γνώση, εμπειρία αν θέλετε, σχετικά με το θεραπευτικό αποτέλεσμα που προκύπτει από το τρύπημα, το τσίμπημα του σώματος, η οποία όμως αναπτύχθηκε και επιστημονικοποιήθηκε στην Κίνα.

ΑΡXΑΙΕΣ ΒΕΛΟΝΕΣ

Στο Nei-King γίνεται η πρώτη αναφορά σε εννέα είδη αρχαίων βελόνων. Για τους Κινέζους κάθε αριθμός έχει μια ιδιαίτερη συμβολικότητα και η αρίθμηση των βελόνων ακολουθεί αυτή την λογική.

1. Tchiang - Tchen (= βελόνα με κεφάλι βέλους, βελόνα που μόλις αγγίζει, 1,6 cun). Της δόθηκε ο αριθμός 1 διότι συμβολίζει τον ουρανό. Είναι βελόνα Yang και χρησιμοποιείται για επιφανειακά αγγίγματα του δέρματος όταν το CHI = σε πληρότητα στο δέρμα ή στους Τ.Μ.Μ.

2. Yun - Tchen (= βελόνα με στρογγυλή μύτη, 1,6 cun) . Συμβολίζει την γή. Δεν είναι ακριβώς βελόνα με την γνωστή έννοια. Είναι σαν σφαιρικό εργαλείο που χρησιμοποιείται για την μάλαξη των σημείων του βελονισμού που δεν επιτρέπεται να βελονίσουμε. Χρησιμοποιείται σε παιδιά, σε φοβισμένους ασθενείς και επώδυνα σημεία. Είναι ένα είδος Shiatzu και μπορεί να αντικατασταθεί με δακτυλική πίεση.

3. Ti - Tchen (= βελόνα του δοχείου του όρκου 3,5 cun). Συμβολίζει τον άνθρωπο και είναι 3,5 cum μακριά, αλλά το αιχμηρό της τμήμα είναι μόλις 1 χιλιοστό, διότι πίσω ακριβώς βρίσκεται ένα εξόγκωμα που εμποδίζει τη βελόνα να βυθιστεί περισσότερο. Την βελόνα αυτή την χρησιμοποιούσαν οι παλαιοί πολεμιστές οι οποίοι έδιναν ένα όρκο και τρυπούσαν το δέρμα τους για να βγεί μια σταγόνα αίμα. Χρησιμοποιείται επιφανειακά στα σημεία Shu - Antiques.

4. Fong - Tchen (= βελόνα ανέμου, 1,6 cun). Συμβολίζει τις 4 εποχές που ανταποκρίνονται στους 8 ανέμους. Είναι τριγωνική, κοντή και χρησιμοποιείται επιφανειακά για θεραπείες ασθενειών ανέμου σύμφωνα με τον νόμο των τεσσάρων εποχών.

5. Pei - Tchen (= βελόνα σπάθη, 4 cun). Συμβολίζει τους πέντε κινέζικους μουσικούς φθόγγους. Στην πραγματικότητα είναι ένα μικρό νυστέρι και χρησιμοποιείται για διάνοιξη αποστημάτων. Οι παλαιοί βελονιστές ήταν γιατροί γενικής παθολογίας.
Οι τέσσερες τελευταίες βελόνες είναι οι κανονικές βελόνες βελονισμού.

6. Yun - Li - Tchen (= βελόνα στρογγυλή, μυτερή κοντή και λεπτή όσο μια τρίχα μαλλιών, 1,6 cun). Συμβολίζει τους 6 Inn Μ και 6 Yang Μ. Χρησιμοποιείται σε σημεία επιφανειακά με λεπτό υπόστρωμα ιστών (π.χ. σημεία δακτύλων). Απομακρύνει την βλαπτική ενέργεια κατά την αφαίρεση της.

7. HaΟ - Tchen (= βελόνα λεπτή σαν το κεντρί ενός κουνουπιού, 3,6 cun). Συμβολίζει τους επτά αστερισμούς και κατά επέκταση, τις επτά οπές του προσώπου (2 μάτια, 2 αυτιά, 2 ρουθούνια, 1 στόμα). Μπορεί να παραμείνει επί πολύ στο σημείο βελονισμού.

8. Tchang - Tchen (= επιμήκη μακριά βελόνα, 7 cun). Συμβολίζει τις 8 μεγάλες αρθρώσεις (2 γόνατα, 2 ισχία, 2 αγγώνες, 2 ώμοι). Χρηιμοποιείται για να εμποδίσουμε την βλαπτική ενέργεια να εγκατασταθεί στις μεγάλες αρθρώσεις και να προκαλέσει ρευματισμούς. Είναι η μακρύτερη βελόνα.

9. Tai - Tchen (= βελόνα της φωτιάς, 4 cm). Συμβολίζει τις 9 επαρχίες της Κίνας και τις 9 μεγάλες περιοχές του σώματος. Είναι η παχύτερη όλων των βελόνων (1 χιλιοστό πάχος), κατασκευασμένη από κόκκινο χαλκό. Ονομάζεται της φωτιάς, διότι εν αντιθέσει προς τις άλλες, ζεσταίνεται πριν ή μετά την τοποθέτηση της και πονάει. Χρησιμοποιείται για την θεραπεία των μυικών παθήσεων και παραλύσεων με πολύ καλά αποτελέσματα.

ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΒΕΛΟΝΕΣ

Σήμερα από τις παραδοσιακές βελόνες, μεταχειριζόμαστε κυρίως την βελόνα Νο 7 (ΗaΟ - κεντρί), σε διάφορες διαστάσεις και παραλαγές. Π.χ. έχουμε την:
* Μακριά βελόνα 3 - 4 cun,
* Μέση βελόνα 2 - 3 cun, και
* Βραχεία βελόνα 1 cun.

Υπάρχουν βελόνες έως 20 cm για υποδάριο βελονισμό στην κοιλιά, στα ψωμάκια, για την θεραπεία της παχυσαρκίας. Το πάχος κυμαίνεται από 0,2 mm - 0,4mm. Επίσης, διατηρήθηκε και η τριγωνική βελόνα με την οποία επιτυγχάνουμε την αιμορραγία ενός σημείου όταν αυτό χρειάζεται.

ΣΤΑΔΙΑ ΒΕΛΟΝΙΣΜΟΥ

1. Διάγνωση
Φυσικά, προηγείται των πάντων η διάγνωση. Όπως όλοι ξέρετε η Κινέζικη διαγνωστική στηρίζεται :

Αφού λοιπόν κάνουμε την διάγνωση, χρησιμοποιώντας και την Δυτική διαγνωστική εάν θέλουμε, αποφασίζουμε ποιό θεραπευτικό σχήμα θα εφαρμόσουμε, και ποιό είδος βελονισμού, δηλ. απλό βελονισμό, ΜΟΧΑ, σφυράκι, ηλεκτροβελονισμό, κλπ. Το πρώτο μας μέλημα είναι να τοποθετήσουμε σωστά τον ασθενή μας.

2. Θέση του ασθενούς
Η θέση του ασθενούς εξαρτάται αποκλειστικά από την εντόπιση των σημείων που θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε, ώστε να είναι εύκολα προσπελάσημα. Ο ασθενής πρέπει να είνα ξαπλωμένος (ανάσκελα, μπρούμητα, πλάγια, ή καθιστός). Απαγορεύεται αυστηρώς να είναι όρθιος, έστω και εάν πρόκειται να βάλουμε μία βελόνα. Και αυτό διότι όπως ξέρετε ένα από τα ανεπιθύμητα συμβάματα του βελονισμού, ευτυχώς όχι πολύ συχνό, είναι η λιποθυμία. Και όταν ο ασθενής είναι καθιστός ή ξαπλωμένος μπορεί να αποφευχθεί.
Γενικά, πρέπει να ξέρετε ότι όσον αφορά την τοπογραφική προτεραιότητα του βελονισμού του σώματος, η κοινώς παραδεκτή σειρά είναι:

Βελονίζουμε πρώτα Yang περιοχές, μετά Inn περιοχές. Δηλαδή, πρώτα άνω, μετά κάτω, πρώτα κεφάλι, μετά κορμός, πρώτα άνω, μετά κάτω άκρα. Πρώτα οπίσθια περιοχή σώματας, μετά πρόσθια.

Αγγίξτε μετά τον ασθενή σας, ψηλαφίστε το σώμα που έχετε να βελονίσετε νοιώστε την δόνηση του. Μην διστάσετε σ' αυτό το είδος της σωματικής επαφής. Βελονισμός δεν είναι μόνο να τοποθετήσουμε τις βελόνες και να φύγουμε στον επόμενο ασθενή. Χρειάζεται και μια ιδιαίτερη επικοινωνία μεταξύ ασθενούς και γιατρού, διότι καμμιά φορά μπορεί να χρειαστεί να προσφέρετε και λίγη από την δική σας ενέργεια, χωρίς να εξαντληθεί αλλά να αναπαραχθεί και να παραμείνει σε άριστη κατάσταση.

Στην Κίνα ένα από τα διδασκόμενα μαθήματα στους υποψήφιους γιατρούς βελονιστές είναι και το περίφημο Qi - Gong, έλεγχος της βιοενέργειας. (Qi - Gong = κίνηση της ενέργειας, τόνωση). Υπάρχουν ειδικές ασκήσεις Qi - Gong με τις οποίες μπορεί κανείς να διατηρεί την ενέργεια του τονωμένη σε άριστη κατάσταση, να την ξεμπλοκάρει όταν υπάρχει ενεργειακό block στον οργανισμό, να θεραπεύει διάφορα προβλήματα στον ίδιο τον οργανισμό του, ή ακόμα και να μεταδίδει θεραπευτικό αποτέλεσμα σε έναν ασθενή. Πρόκειται για την Βιοενεργειακή Ιατρική.

Η Βιοενεργειακή Ιατρική είναι ένας πολύ ενδιαφέρον τομέας της Ιατρικής, άγνωστος σε εμάς αλλά εκπληκτικά διαδεδομένος στην Κίνα και σε άλλες Ανατολικές χώρες, ακόμα και στον απλό κόσμο. Όλοι πρέπει να ευαισθητοποιηθούμε στην αίσθηση αυτή. Ο καθηγητής Nghen - Von - Nghi, μας έλεγε ότι οι παλοιοί βελονιστές συνηθίζαν να χαιδεύουν κάθε πρωί πριν αγγίξουν οτιδήποτε άλλο, ένα μαξιλάρι με πούπουλα χήνας, τα οποία δημιουργούν στατικό ηλεκτρισμό, για να ευαισθητοποιούν τα χέρια τους.

3. Αποστείρωση Δέρματος
Το δέρμα αποστειρώνεται στα σημεία που πρόκειται να βελονίσουμε με βαμβάκι εμποτισμένο σε αλκοόλ 75%, κατά τα γνωστά.

4. Αποστείρωση Βελόνων
Οι βελόνες που θα χρησιμοποιήσουμε ή το σφυράκι είναι αποστειρωνένες στον κλίβανο κατά τα γνωστά. ( 170° - 200° βαθμούς C επί 1,30-2 h).

4. Εκλογή των Βελόνων
Η επιλογή του είδους των βελόνων θα γίνει σύμφωνα με το είδος της ασθένειας, το θεραπευτικό σχήμα αλλά και την κατάσταση του ασθενούς.
Καλό είναι, την πρώτη φορά που αντιμετωπίζετε έναν ασθενή, σε ασθενείς φοβισμένους, αδύνατους, εξασθενημένους, ή σε παιδιά, να βάζετε λίγες βελόνες, 4 - 8 το πολύ, και λεπτές. Να κάνετε επιφανειακό βελονισμό, και να μην αφήνετε τις βελόνες περισσότερο από 10'. Προοδευτικά και ανάλογα με την αντίδραση του ασθενούς, αυξάνουμε τον αριθμό των βελονών όσο χρειάζεται και την διάρκεια παραμονής τους σε 20' - 25'. Στους πρώτους βελονισμούς πρέπει να ενεργήσουμε ανώδυνα, διότι ούτως ή άλλως στους επόμενους βελονισμούς αυξάνει η ουδός του πόνου και ο ασθενής δέχεται πιο άνετα τον τυχόν πόνο της βελόνας. Καλύτερα να μην κάνετε το τέλειο βελονισμό από την πρώτη φορά διότι μπορεί να μην επακολουθήσει δεύτερη φορά, ο ασθενής να φοβηθεί και να μην επανέλθει.

5. Κράτημα της Βελόνας
Γενικός κανόνας: Η βελόνα κρατιέται με το τρία πρώτα δάκτυλα του δεξιού χεριού (σαν κονδυλοφόρος περίπου). Το αριστερό χέρι βοηθάει κρατώντας, ή το δέρμα ή την βελόνα.

6. Τεχνικές Εισόδου της Βελόνας
Από γενική άποψη, πόνος εμφανίζεται όταν το άκρο της βελόνας διατρυπά το δέρμα, ενώ όταν η βελόνα προωθείται βαθύτερα ο πόνος εξαφανίζεται. Για να ελαχιστοποιήσουμε λοιπόν, την αίσθηση του πόνου, φροντίζουμε πάντα το τρύπημα του δέρματος να γίνεται ταχύτατα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι έμπαρσης της βελόνας αλλά θα αναφερθούμε στους ποιο εύχρηστους.

7. Kατεύθυνση της Βελόνας

Ανάλογα με την εντόπιση του σημείου, όσον αφορά την ανατομική υποδομή, και το θεραπευτικό σχήμα η κατεύθυνση της βελόνας είναι άλλωτε:
* Υπό ορθή γωνία (90 μοίρες) ως προς το δέρμα. (άκρα, κοιλιά, οσφυική περιοχή).
* Υπό οξεία γωνία (ή 30-60 μοίρες).
* Υποδόρια (ή 10-20 μοίρες) υποδόρια, όπως α) κρανιοβολισμός, β) ωτοβελονισμός, γ) σε σημεία που δεν θέλουμε να τρυπήσουμε ιστούς, ή δ) όπου με μια βελόνα θέλουμε να ερεθίσουμε δύο ή περισσότερα σημεία ταυτόχρονα.

8. Βάθος της Βελόνας
Το βάθος έμπαρσης της βελόνας εξαρτάται:

9. DE - TCHI
Αφού λοιπόν τοποθετήσουμε τις ανάλογες βελόνες, στο σωστό βάθος, στα κατάλληλα σημεία και με την σωστή κατεύθυνση, πρέπει να έχουμε απαραίτητα και το φαινόμενο DE - TCHI (TCHI = ενέργεια , DE = άφιξη).
Δηλαδή, δεν αρκεί η καθ' όλα σωστή τοποθέτηση της βελόνας. Πρέπει στο άκρο της βελόνας να αφιχθεί η ενέργεια του σώματος, το TCHI, η βιονέργεια για να μπορέσει να δράσει θεραπευτικά. Η βελόνα πρέπει να γίνει αγωγός ενέργειας.

Χειρισμοί
Αυτή η άφιξη της ενέργειας, επιτυγχάνεται με διάφορους χειρισμούς της βελόνας:
α. Περιστροφικούς, δηλ. δεξιά ή αριστερά, ή και δεξιά και αριστερά ταυτόχρονα.
β. Παλιδρομικούς, δηλ. πάνω - κάτω.
Το ποιά κίνηση θα διαλέξουμε την κάθε φορά, εξαρτάται από το εάν θέλουμε να κάνουμε τόνωση ή διασπορά στο σημείο, ή αν θέλουμε συνδιασμένη τεχνική, όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω.

Συπτώματα
Το φαινόμενο DE - TCHI συνοδεύεται από διάφορα συπτώματα υποκειμενικά και αντικειμενικά επίσης, και για τον ασθενή και για τον γιατρό.


Ο ασθενής αισθάνεται αιμωδία, μούδιασμα, βάρος, πρήξιμο (τοπικά ή και γενικά στην γύρω περιοχή) και ίσως μικρό αίσθημα νυγμού ή πόνου.


Ο γιατρός αισθάνεται χαρακτηριστικά αγγίλωση, και μάγκωμα της βελόνας (σαν το αγγίστρι όταν τσιμπάει ψάρι). Εάν επιχειρήσετε να αποσπάσετε αμέσως την βελόνα, θα συναντήσετε αντίσταση, ενώ άν παραμείνει η βελόνα στην θέση της τον απαιτούμενο χρόνο, μετά αποσπάται πάρα πολύ εύκολα.

Ταυτόχρονα με τα ανωτέρω, παρουσιάζεται γύρω από το σημείο του βελονισμού μιά ερυθρά άλως. Το φαινόμενο αυτό εξηγείται με τις γνώσεις της φυσιολογίας. Πράγματι ξέρουμε ότι, όταν μια περιοχή δέρματος ερεθιστεί κατάλληλα με ένα αιχμηρό αντικείμενο, ή με μια βελόνα όπως στην προκειμένη περίπτωση, παρατηρείται μια τριπλή αντίδραση.
1. Ερυθρότης τοπική, η οποία οφείλεται σε φλεβοδιαστολή λόγω μηχανικού ερεθισμού.
2. Ερυθρότης διάχυτη, η οποία οφείλεται σε αρτηρίδιο διαστολή λόγω αξονικού αντανακλαστικού.
3. Εξοίδηση, η οποία οφείλεται σε αύξηση της διαπερατότητος των τριχοειδών, λόγω τοπικής απελευθέρωσης ισταμίνης και σερτονίνης μέσω μηχανικού ερεθισμού. (Η ιστομίνη είναι ανταγωνιστική της επινεφρίνης η οποία προκαλεί αγγειοσυστολή).
Εκείνο που πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα, είναι ότι η αποτελεσματικότητα του θεραπευτικού αποτελέσματος εξαρτάται άμμεσα από το φαινόμενο DE - TCHI.

Γενικοί κανόνες όσο αφορά το DE - TCHI
α. Οσο πιο γρήγορα έχουμε το φαινόμενο DE - TCHI, τόσο πιο ικανοποιητικά αποτελέσματα θα έχουμε στην θεραπεία μας.
β. Επίσης, όσο πιο έντονο αίσθημα DE - TCHI έχει ο ασθενής, τόσο πιο καλό αποτέλεσμα έχουμε.
γ. Εαν η αίσθηση από το σημείο βελονισμού φθάσει αντανακλαστικά στην πάσχουσα περιοχή, το αποτέλεσμα θα είναι πολύ ικανοποιητικό.
δ. Επίσης, εάν εμφανιστεί μια κίνηση των μυών του μέλους που βελονίζουμε, θεωρείται καλό δείγμα αποτελεσματικότητας.

Εξαιρέσεις
Στον κανόνα όμως αυτό υπάρχουν και εξαιρέσεις. Ορισμένα σημεία και περιοχές του σώματος δεν δίνουν πλήρες DE - TCHI και αυτά είναι:
α. Σημεία προσώπου, αυτιού (δίνει αίσθημα ζέστης), παλάμης, πέλματος, δακτύλων χεριών και ποδιών, δίδουν μόνο ένα ελαφρό αίσθημα πόνου, το οποίο και θεωρείται DE - TCHI.
β. Σημεία των άκρων κυρίως μπορεί να δώσουν μια αίσθηση ηλεκτρικού σοκ, το οποίο προχωράει σε απόσταση κατά μήκος του μεσημβρινού.
γ. Σε μερικούς ασθενείς μπορεί να μην εμφανιστεί DE - TCHI από την αρχή, αλλά μετά από λίγο καθυστερημένα, και σε μερικούς ασθενείς δεν εμφανίζεται καθόλου, χωρίς όμως να επιρρεάζεται το θεραπευτικό αποτέλεσμα.

10. Τόνωση - Διασπορά
Τώρα θα αναπτύξουμε ένα πολύ σπουδαίο θέμα, την τόνωση και την διασπορα. Όπως όλοι πλέον ξέρετε, όταν υπάρχει ενεργειακή πληρότητα διασπείρουμε και όταν υπάρχει κενότητα ενέργειας, τονώνουμε. Υπάρχουν πολλές τεχνικές τόνωσης και διασποράς. Φυσικά, τόνωση ή διασπορά μπορούμε να επιτύχουμε μόνο με μία από τις μεθόδους, ή συνδιάζοντας 2-3, ή συνδιάζοντας όλες αυτές μαζί.

Για να κάνουμε (+) τόνωση.
Παραγγέλνουμε στον ασθενή μας να βήξει ή να κάνει μια εκπνοή και εισάγουμε αργά την βελόνα κατά την φορά του μεσημβρινού. Μετά, την περιστρέφουμε αργά δεξιά - αριστερά με μικρό εύρος ή την περιστρέφουμε προς τα δεξιά μόνο, μέχρι να εμφανιστεί το φαινόμενο DE-TCHI. Μετά, περιμένουμε πέντε λεπτά και αποσύρουμε την βελόνα γρήγορα σε μια εισπνοή του ασθενούς, και τέλος φράσουμε με το δάκτυλο μας την οπή στο σημείο που βελονίσαμε. Μπορούμε να βάλουμε μόνο μία (1) χρυσή βελόνα.

Για να κάνουμε (-) διασπορά.
Λέμε στον ασθενή να πάρει μια αναπνοή και τρυπάμε γρήγορα το δέρμα, αντίθετα της φοράς του Μεσημβρινού. Μετά την περιστρέφουμε γρήγορα με δύναμη και με μεγάλο εύρος, δεξιά - αριστερά ή μόνο προς τα αριστερά , 6 φορές, μέχρι να έχουμε DE-TCHI. Μετά αφήνουμε την βελόνα μέχρι 25 λεπτά, και την βγάζουμε αργά λέγοντας στον ασθενή να βήξει ή να κάνει μια εκπνοή. Με τα δάκτυλα μας τεντώνουμε το δέρμα σαν να θέλουμε να ανοίξουμε την οπή της βελόνας. Μπορούμε επίσης να βάλουμε μόνο μία αργυρή βελόνα.

Συνδυασμένη μέθοδος
Ο καθηγητής μας Ngnen - Van - Nghi, προτείνει μια ακόμα πολύ χρήσιμη και αποτελεσματική μέθοδο. Εάν τώρα, δεν είμαστε βέβαιοι αν χρειάζεται τόνωση ή διασπορά ένα σημείο ή δεν θυμόμαστε, μπορούμε να εφαρμόσουμε την συνδυασμένη μέθοδο. Σύμφωνα με αυτή τη μέθοδο, εισάγουμε την βελόνα υπό ορθή ή υπό οξεία γωνία ώς προς το δέρμα, ανάλογα με την εντόπιση του σημείου, και κρατώντας πάντα την βελόνα με τα τρία πρώτα δάκτυλα του δεξιού χεριού, (καθώς και με το αριστερό εάν χρειάζεται), εμβυθίζουμε λίγο την βελόνα, ενώ ταυτόχρονα την περιστρέφουμε προς τα δεξιά. Μετά αποσύρουμε λίγο την βελόνα, ενώ ταυτόχρονα την στρίβουμε προς τα αριστερά κ.ο.κ. Σταματάμε το χειρισμό όταν αισθανθούμε DE-TCHI. Αφήνουμε τη βελόνα 25 λεπτά και μετά την αποσύρουμε. Η έμπαρση όμως της βελόνας είναι κάθε φορά μεγαλύτερη από την απόσυρση, με αποτέλεσμα να εμπηγνύεται προοδευτικά η βελόνα στο σημείο. Η μέθοδος στηρίζεται στην λογική ότι το κάθε σημείο γνωρίζει πολύ καλύτερα από εμάς τι ακριβώς χρειάζεται τόνωση (+) ή διασπορά (-) και θα δεχθεί το ανάλογο ερέθισμα με την βοήθεια της βελόνας. Αυτά όσον αφορά τις βελόνες.

...ΣΥΝΕΧΕΙΑ...